NVM Column Marianne Zwagerman – “Hemel”

“Ik las daar eens een mooie beschrijving over in een zelfhulpboek van Byron Katie. ‘Stel je eens voor’, zo schreef zij, ‘je zit op de bank, de kat op schoot, kopje thee naast je, de zon schijnt op je gezicht en je bent volmaakt gelukkig. Twee minuten later. Precies dezelfde situatie. Zon, bank, kat, thee. Maar je voelt je onrustig en opgejaagd. Het enige wat er veranderde: je liet the thoughts that kick you out of heaven toe in je hoofd.’ Ik had precies dat gevoel vorige week. Ik heb geen kat en ik drink geen thee. Maar zat volmaakt gelukkig op de bank in mijn Gooische mini villa. Dat huis past mij als een haute couture winterjas. Het is er altijd warm en comfortabel en alles om me heen is mooi, tot de Gooische kinderen van mijn buren aan toe. Als ik om me heen kijk is er werkelijk niets wat ik anders zou willen. Totale perfectie. “Nee, nee nee, ga weg!” schreeuwde ik dan ook naar mijn tv waarop de onvermijdelijke Ger Hukker met een blij hoofd stond te vertellen over de aantrekkende huizenmarkt.

Onvermijdelijk ja, want al sinds ik voor het laatst een huis te koop zette, ergens vroeg in 2009, toen er nog pas een paar steentjes rolden van wat later een complete instorting van de markt bleek te zijn, duikt Hukker elk kwartaal op in de media met goed nieuws. Geen mens zo optimistisch als een makelaar. Zij zijn van het soort dat nooit last heeft van vallende blaadjes. Nee, daarin zien zij dan weer een prachtig natuurlijk tapijt van bladeren in zeven schakeringen bruin dat het riante, in de zomer zonovergoten gazon bedekt. En zo wist oppermakelaar Hukker ons de hele donkere periode vanaf 2009 op te peppen met lichtpuntjes. Er was altijd wel een postcodegebied te vinden waar de prijzen wél stegen, de huizen nog wél binnen drie maanden verkocht werden of nieuwbouwprojecten nog gewoon van start gingen in plaats van te veranderen in grote door onkruid overwoekerde zandvlaktes.

Zijn hiep hoi berichten gingen jaren langs me heen. Ik herstelde nog van het schandelijk lage bod dat ik had moeten accepteren om mijn boerderij te kunnen verruilen voor het door mij innig geliefde hoopje gestapelde stenen dat nu mijn eigendom is. Maar deze keer kon ik niet ontsnappen. De lage rente, de vriendin die na drie weken al op Facebook kon melden dat haar jaren dertig huis was verkocht. Ik liet me door Hukker uit mijn fijne comfortabele hemel schoppen en typte voor het eerst sinds jaren weer eens in: www.funda.nl. De onrust is terug in mijn leven. Want gelukkig zijn betekent voor mij ook: nooit stilstaan.”

The post Happiness appeared first on Futurus.